เคยไหมที่ต้องทน กับการปั้นหน้าเอาไว้ อึดอัดแทบจะตาย ต้องคุยต้องเจรจา ฝืนยิ้มหัวเราะกันไป ไม่ให้ใครๆ รู้ว่า ที่จริงที่แท้น้ำตาตกใน ไม่รู้ใครเป็นคน กำหนดกฎเกณฑ์เอาไว้ ยิ่งเข้มแข็งเท่าไหร่ ยิ่งดูไม่ธรรมดา ทั้งๆ ที่ทุกข์ประดัง แต่กลัวจะเสียหน้า ต่างคนต่างใช้หน้ากากเข้าหากัน รู้ไหมว่าเหนื่อยแค่ไหน รู้ไหมว่าฝืนใจ ที่ต้องทำเหมือนแข็งแรงเข้าไว้ อยากมีใครซักคน ให้ฉันได้ซบตรงไหล่ กอดคอร้องไห้ ได้โดยไม่อาย .comment-picture {height:150px !important; width:150px;} .comment-picture a img {width:150px; height:150px;}